De anekdotes vliegen over de tafel, de lachsalvo's klinken tot op de Markt in Roermond. Met rasentertainer Big Benny altijd 'stimmung', moet brouwer Willem Geenen hebben gedacht toen hij het Roermondse uithangbord van bierdrinkend Limburg uitnodigde voor een etentje. Maar Big Benny is ook zakenman: "Deze avond kan ook interessant worden, dat heb ik al lang in de gaten!"

Plaats van handeling: visrestaurant 't Lekkerste Veske van Limburg, in de schaduw van de Roermondse kathedraal. Aan tafel zitten Ben Peters -Big Benny- en zijn vriendin Claudia, brouwer Willem Geenen en Ted Scheeren van Lindeboom.

Eigenaresse Kitty Mussers, die zowel Willem als Benny goed kent, ziet meteen dat de heren zin hebben in een leuke avond. De gasten hebben nauwelijks hun plaats ingenomen, of ze zegt quasi-teleurgesteld: "Het moet me toch even van het hart: Niemand geeft me een compliment dat zaak na de verbouwing zo mooi geworden is." Even blijft het stil, maar dan zegt Willem Geenen: "Ik heb zoiets ooit één keer tegen een meisje gezegd, ik had meteen een blauw oog…." Iedereen barst in lachen uit. De toon is gezet.

Big Benny heeft deze avond vrijgehouden. Dat is ook wel eens fijn voor de man die het hele jaar door gemiddeld zeven keer per week optreedt, en alle zalen tussen Eijsden en de Mookerhei plat speelt met nummers als Riet aop dae tap en Hei kammeraod. Ook vanavond is hij met een eindeloze voorraad anekdotes de rasentertainer. Zoals deze, nog voordat het voorgerecht op tafel staat. "Ik werd gebeld door een piratenzender uit Holland, want ik stond daar al vier weken met Riet aop dae tap op nummer 1. Ik daar naar toe: de eerste twee nummers gingen wel aardig, en toen Riet aop dae tap: dat werd me een féést! Springt er een vrouw op de tap die helemaal uit haar bol gaat. Ik zeg: wat is hier aan de hand? Bleek die vrouw Riet te heten: Riet op de tap!"

Wie Big Benny inhuurt, weet wat hij krijgt: een feestbeest dat de zaal om zijn vinger windt zodra hij een stap op de bühne zet. "Om half één ergens hier op de kermis spelen, dat is een inkoppertje. Maar ik had laatst een optreden op een personeelsfeest. Dan word je opgedrongen aan het personeel, van wie sommigen mij totaal niet moeten. Na afloop stond een vrouw achter in de zaal, en die zei: 'Ik vind jouw liedjes verschrikkelijk. Maar wat je met die mensen doet, dat vind ik waanzinnig.' Voor mij is dat echte erkenning.

Gastvrouw Kitty en haar dochter serveren ondertussen de bestelde visgerechten, onder bewonderende kreten van de eters. "Goeiemorgen zeg, zo'n grote vis heb ik nog nooit gehad", zegt Benny, en ook Willem Geenen staat paf: "Geen wonder dat die oceanen zo leeg raken!"

"Het mooiste is", gaat Benny door,"optreden in een zaal die naar de zeswekendienst ruikt - zo noemen we een zaal die niet wil - en je krijgt na twee, drie nummers toch de gang erin. Dat geeft zó'n voldoening…." Met pretogen: "Daar zou ik bijna de gage voor laten liggen!"

Kitty serveert een mooi glas Lindeboom bier en Benny neemt een slok. Een paar maanden geleden nam hij het carnavalslied 'Water' op, waarin hij oproept om met de Vastenavond een glaasje bier mínder te drinken. "Je wilt niet weten wat voor commentaar daarop is gekomen van fans. 'Niks water, wég water! Ben je van je geloof afgevallen? ' riepen ze. Natuurlijk niet. Ik drink graag een glas bier, ben echt geen heilige. Maar te veel, dat red je niet." Het lied was een antwoord op de relletjes vorig jaar op de elfde van de elfde in Maastricht, door overmatig alcoholgebruik. Benny: "Ik durf met de hand op mijn hart te zeggen - en niet om de bierbrouwerijen een veer in de kont te steken - dat het niet veel met biér te maken had, maar met sterker spul"

Je zou het niet zeggen als hij tekeer gaat op het podium, maar de volgende ochtend heet Big Benny gewoon Ben Peters, commercieel directeur van een uitgeverij. "Soms is die combinatie wel eens raar", weet hij zelf ook. "Morgenvroeg heb ik enkele functioneringsgesprekken en zakelijke contacten. Het kan zomaar dat ik de avond ervoor met diezelfde mensen nog de polonaise heb gelopen. Maar het mooie is dat je alle twee die dingen kunt doen zonder jezelf te veranderen. In mijn manier van communiceren bijvoorbeeld ga ik echt geen intellectuele woorden gebruiken, zo ben ik niet. " Ook vanavond is de zakenman Ben Peters niet ver weg. Hij wil het naadje van de kous weten over het Lindeboom-krantje: de papiersoort, waar het gedrukt wordt en hoe het wordt verspreid. Met een slim lachje: "Het kan vanavond interessant worden, dat heb ik al lang in de gaten…!" Lindeboom kan een messcherpe offerte tegemoet zien.

"Wanneer heb jij eigenlijk voor het laatst met de mond vol tanden gestaan", vraagt Willem Geenen zich af. "Dat gebeurt zelden…", erkent Benny. Als iedereen is uitgegrinnikt: "Alleen als ze me emotioneel raken. Zoals bij een cd-presentatie in 1998. Ik zong een lied over mijn overleden vader, en mijn bejaarde moeder stond op het podium erbij. Zegt ze ontroerd en toch plagerig, terwijl ik aan het zingen ben: 'Sjei toch oeht, quatschkop' - Ik was de tekst, álles kwijt. De band liep nog door, maar ik wist echt niet meer wat ik moest doen." "Verstandige moeder", bromt Willem Geenen op de achtergrond. En het bleef nog lang gezellig aan tafel.

Over die ene keer toen hij géén chauffeur bij zich had bij een optreden. Op de terugweg reed hij de fuik van een alcoholcontrole in. "Ik dacht: doe maar grappig, misschien dat ze dat wel leuk vinden.

Dus ik stap uit de auto die in de rij stond te wachten, en ga op de passagiersstoel zitten. De auto's voor me beginnen op te trekken, maar ja: ik bleef staan. Komt de politie, en ik zeg: de chauffeur is er niet meer. Politie boos: wat is dat hier! Ik zeg: 'Rustig aan, dat moet je míj niet vragen; ik heb net een optreden gehad en heb vier glazen bier gedronken. En er was iemand die aanbood mij naar huis te brengen. Die reed hier de fuik in en is er tussenuit. Maar daar kan ík niks aan doen!' Ondertussen hield ik die hele rij auto's achter me op, dus de politie boos: 'Instappen en doorrijen!' Ik zeg: 'Oké, op jullie verantwoordelijkheid.' Toen liep ik buitenom naar de chauffeursplaats terug. Maar de auto achter mij had alles gezien en gehoord. Die lag dúbbel van het lachen…!"